เรื่องเล่าจากหลังคาโลก โดย หมอพลเดช
โนร์พูลิงกา มีความหมายว่าสวนแห่งสมบัติ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี ค.ศ. 2001 และยังเป็นแหล่งอนุรักษ์โบราณวัตถุที่สำคัญทางวัฒนธรรมแห่งชาติอีกด้วย
ตั้งอยู่ชานเมืองทางตะวันตกของลาซา สร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1755 -1783 ในรัชสมัยขอองค์ทะไลลามะ องค์ที่ 7 เป็นพระราชวังฤดูร้อนขององค์ทะไลลามะ และเป็นที่รู้จักในชื่อพระราชวังฤดูร้อนแห่งลาซา
หลังจากขยายพื้นที่มานานกว่า 200 ปี ปัจจุบันสวนสาธารณะแห่งนี้มีพื้นที่ครอบคลุม 360,000 ตารางเมตร ในอุทยานมีพันธุ์ไม้มากกว่า 100 สายพันธุ์ สวนแห่งนี้เป็นสวนแบบทิเบตทั่วไป ไม่เพียงแต่มีดอกไม้และต้นไม้ที่พบเห็นได้ทั่วไปในลาซาเท่านั้น แต่ยังมีดอกไม้และพืชหายากจากเชิงเขาหิมาลัย ทั้งทางตอนใต้และตอนเหนือ รวมทั้งดอกไม้ล้ำค่าที่ปลูกจากแผ่นดินใหญ่ หรือนำเข้ามาจากต่างประเทศ เรียกได้ว่าเป็นสวนพฤกษศาสตร์บนที่ราบสูง
อาคารหลักประกอบด้วย อาคารเเปเกซังโฟดรัง เป็นวังสูงสามชั้น ภายในมีห้อง ห้องนอน ห้องพักพักผ่อน เป็นสถานที่ทรงงาน รวมทั้งเป็นที่พบปะกับคณะสงฆ์และฆราวาส อาคารจินเซโฟดรังและอาคารเด็นหมิงจูโฟดรัง มีห้องทั้งหมดรวม 374 ห้อง
จุดเด่นที่ผู้มาเยือนรู้จักพระราชวังฤดูร้อนแห่งนี้ คือตำหนักคัมซัมซินอน สร้างโดยทะไลลามะองค์ที่ 8 ใช้สำหรับเป็นที่ชมการแสดงอุปราการ นอกจากนี้ท่านยังให้สร้างลานแสดงธรรม พร้อมทั้งขุดลอกสระน้ำเป็นบึงใหญ่ สร้างวังกลางบึง และสะพานเชื่อมขึ้นทั้งสองด้าน จนเป็นอีกทัศนียภาพอันงดงามของพระราชวังโนร์พูลิงกา
**** คณะของเราบันทึกภาพหมู่ ณ หน้าพระราชวังที่ประทับ
จุดสุดท้ายของทะไลลามะ องค์ที่ 14 ก่อนท่านเสด็จลี้ภัยไปอินเดีย-สหรัฐอเมริกา
3 พ.ย. 2568
