เรื่องเล่าจากหลังคาโลก โดย หมอพลเดช
ทิเบต ในส่วนที่เป็นเขตปกครองตนเองในระดับมณฑล ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบตทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
เป็นมณฑลที่มีพื้นที่ขนาด 1.2 ล้าน ตร.กม. ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากซินเกียง (1.6 ล้าน ตร.กม.) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาสูง มีประชากรเพียง 3.6 ล้านคนเท่านั้น
ในส่วนที่เป็นเขตวัฒนธรรมทิเบตในประเทศจีนนั้นกว้างออกไปมากว่านั้น ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธแบบทิเบต ปัจจุบันมีประชากรประมาณ 6.5 ล้านคน มีชาวทิเบตจำนวนมากอาศัยอยู่ในมณฑลกานซู่ ชิงไห่ เสฉวน ยูนนาน นอกจากนั้นยังมีบางส่วนในปากีสถาน อินเดีย เนปาล ภูฏาน และประเทศในโลกตะวันตก
คณะของเราบินจากเฉิงตู่ ใช้เวลาบิน 2 ชั่วโมง ไปลงที่สนามบินหลินจื่อ (Lin Zhi) จังหวัดหนิงจือ สังกัดเขตปกครองตนเองมณฑลทิเบต
แม้เป็นการเดินทางภายในประเทศ แต่ผู้โดยสารทุกคนต้องทำวีซ่าเป็นกรณีพิเศษ เพราะเป็นพื้นที่เซนซิทีฟ มีความขัดแย้งทางการเมืองที่ยาวนานระหว่างทะไลลามะและกลุ่มชาวทิเบตผู้ศรัทธา กับ รัฐบาลจีนและพรรคคอมมิวนิสต์จีน
กระบวนการตรวจเข้มผู้โดยสารจึงเริ่มจากสนามบินเฉิงตูจนถึงสนามบินหลินจื่อ พวกเราจึงต้องรีบไปถึงสนามบินตั้งแต่เนิ่นๆเพื่อให้มีเวลาตรวจเอกสารใบอนุญาตให้เข้าทิเบต
ก่อนเครื่องบินลงจอด กัปตันแจ้งเตือนผู้โดยสายหลายครั้งว่า ขอให้ระมัดระวังสภาวะอากาศที่เบาบาง แนะนำให้เดินช้าๆ หายใจลึกๆ ห้ามอาบน้ำบ่อย ไม่ดื่มน้ำเย็น
จากสนามบินหลินจื่อ คณะของเราเดินทางเข้ามาพักที่ตัวเมืองหนิงจื่อ ที่ตั้งของจังหวัด โดยแวะไปเที่ยวชมป่าดึกดำบรรพ์ผืนใหญ่ที่สุดของประเทศจีน ที่อุทยานป่าไม้แห่งชาติลู่หลาง (Lulang) เป็นป่าสนหนาทึบ ที่ความสูงระดับ 2,700-4,200 ม
คำว่าลู่หลาง ในภาษาทิเบตแปลว่าหุบเขามังกร หมายถึงเป็นที่อยู่อาศัยของมังกร ในทางภูมิศาสตร์เป็นทุ่งหญ้าบนภูเขาที่ราบสูง กว้าง 1 กม ยาว 15 กม ภูเขาทั้งสองข้างประกอบไปด้วยต้นสนขึ้นอย่างหนาแน่น มีลำธารคดเคี้ยว มีหมู่บ้านตั้งอยู่ประปรายตามที่ราบแคบๆริมน้ำ
คณะของเราแวะชมทัศนียภาพที่จุดชมวิว 2 แห่ง ในระดับความสูง 4,270 ม และ 4,770 ม แลเห็นยอดสูงสุดในบริเวณนั้น ที่ระดับ 7,782 ม ขนาดน้องๆ ยอดเขาเอเวอเรสต์เลยทีเดียว
15 ต.ค. 2568
